En toen ...

Een vrouw die haar man begraaft, wordt weduwe genoemd, een man die zonder zijn vrouw achterblijft, weduwnaar. Een kind zonder ouders is wees. Maar hoe heten vader en moeder van een gestorven kind?'

Na de dood van zijn dochtertje Isa vond P.F. Thomése zichzelf terug in doodstille kamers, tussen onervaren woorden die hij nog moest leren schrijven. Schaduwkind is het adembenemende relaas van dit zoeken naar woorden. Een heel leven wordt overhoop gehaald, elke betekenis moet opnieuw worden uitgevonden. 'Als ze ergens nog is, dan in de taal.'

Wat vond ik ervan:

* De taal heeft geen zin om mij te begrijpen.

Schrijft P.F Thomese , want hoe kan je ook. Hoe vind je woorden om dit 

onnoemlijke verdriet in woorden te vangen, in zinnen te gieten.

P.F Thomese zoekt in zijn boek " Schaduwkind '' naar woorden 

Ik ''voelde dit boek meer dan dat ik dit boek ''las'' 

Ik geef het * * * * * sterren omdat ik zichtbaar wil maken hoe mooi er geschreven kan worden over de pijn van het verlies 

Bij Tonio van A.F. Th, van der Heijden  en bij ''Heleen'' van Edwin de Vries voelde het sterren toekennen ook dubbel.

Hetzelfde gevoel als bij een gruwelijk feit op facebook een opgestoken duim neerzetten uit respect 

Laat ik het daarop houden ...ik getuig met mijn sterren van een groot respect voor deze schrijvers die allen het verdriet van een groot verlies onder woorden hebben gebracht. 

Nieuw aangeschaft

Nieuw aangeschaft, maar nog niet gelezen.





Skippy tussen de sterren beschrijft één enkele catastrofale herfst op het internaat Seabrooks, gezien vanuit zo'n twintig verschillende uitgeschreven perspectieven: studenten, docenten, administratieve krachten, priesters, vriendinnetjes, en de manager van een donutwinkel.

In het centrum van alles staat Daniel Juster, bijnaam Skippy, wiens dood – in Ed's Doughnut House, nadat hij nog net de naam van zijn vlam in frambozenvulling op de vloer heeft weten te schrijven – de opening vormt van de roman. Skippy tussen de sterren gaat vervolgens met flashbacks terug naar de maanden die eraan voorafgaan, maanden waarin de zwaarmoedige veertienjarige verliefd wordt, een gevecht wint, een geheim bewaart en de aandacht trekt van faculteitsleden die niet per se het beste met hem voor hebben.

Onderweg leren we Skippy's vrienden en kwelgeesten kennen: Ruprecht, Skippy's bolle, geniale kamergenoot die experimenten uitvoert om de snaartheorie te bewijzen; Dennis, een aarts-cynicus wiens dromen zelfs sarcastisch zijn; Carl, Skippy's rivaal in de liefde en psychopaat-in-de-dop; Lori, het object van Skippy's dromen, die geobsedeerd wordt door een Britney Spears-achtig muziekdelletje en haar dieetpillen verbergt in de buik van haar teddybeer; en Mario, lieve, domme Mario, wiens obsessie met seks vermoeiend zou worden als het niet de bron was van vele hilarische slaapkamergesprekken tussen de vrienden.

uitgelezen

Het boek vertelt het verhaal van Bruno. Vanwege een promotie van zijn vader moet hij tegen zijn zin verhuizen, weg uit zijn comfortabele leven in Berlijn. Hij moet zijn drie vriendjes achterlaten terwijl alleen zijn hopeloze, oudere zus Gretel meegaat. Eenmaal verhuist leeft Bruno zijn eigen leven en heeft zo zijn eigen kinderprobleempjes, terwijl hij pas langzaam en dan nog maar tot op zekere hoogte, in de gaten krijgt van wat zich een paar meter verderop afspeelt.

Ik vind het verhaal ontroerend en gruwelijk tegelijk. Ik geef het **** sterren

Even tussendoor

Een man met geheugenverlies is opgenomen in een psychiatrische instelling. Als zijn herinneringen langzaam terugkomen, blijkt in de instelling een psychopaat rond te lopen die zijn slachtoffers geestelijk volkomen breekt. Terwijl de instelling door een sneeuwstorm van de buitenwereld is afgesloten, proberen de bewoners elkaar te beschermen, maar ze weten niet wie ze kunnen vertrouwen. Deze bijzonder spannende thriller is een raamvertelling: jonge studenten moeten bij wijze van experiment een patiëntendossier lezen. Het verhaal is een aaneenschakeling van martelingen, angst en bijna ontsnappingen  De ontknoping is verrassend. De hoofdpersonen veranderen steeds van slachtoffer in verdachte en zitten gevangen in hun eigen angsten. De sfeer van het verhaal doet denken aan een ouderwetse zwart-witfilm. Het geheel zit vol onverwachte wendingen, waardoor de lezer wel erg goed moet opletten. Er wordt regelmatig verwezen naar de kracht van hypnose en de diepste angsten van mensen. Door het vele geweld niet geschikt voor gevoelige lezers.

Gewonnen bij uitgever Signatuur

De antiekwinkel van zijn vader in Barcelona is een ware schatkamer, maar de fascinatie van de jonge Adrià gaat met name uit naar een waardevolle viool uit de achttiende eeuw met een betoverende klank, de eerste uit de handen van de beroemde vioolbouwer Lorenzo Storioni uit Cremona. Stiekem ruilt Adrià hem op een dag om met zijn eigen viool om het instrument trots aan zijn beste vriend Bernat te laten zien. Wanneer hij de Storioni terug wil leggen zijn zowel zijn eigen viool als zijn vader verdwenen. De antiekhandelaar blijkt in koelen bloede te zijn vermoord.

Vele jaren later – Adrià is inmiddels geleerde en verzamelaar – tracht hij het raadsel van de herkomst van de Storioni op te lossen en zo achter de ware grond te komen voor de moord op zijn vader. Wat hij echter niet kan weten is dat de geschiedenis van de viool een verleden in zich bergt van familiegeheimen en moordgevallen, van haat en intrige, en van liefde en verraad.

De schaduw van deze gebeurtenissen reikt over vele eeuwen Europese geschiedenis heen tot aan Adrià’s heden en dreigt hem alles af te nemen – ook zijn grote liefde Sara.

Maria Duenas Het geluid van de nacht 43

De inkt van het bericht, wat ik nu zal gaan lezen, en de zorg dat een keus wel een paar dagen kan duren, is nog nat terwijl ik mijn keus al maakte.
Met een paar prachtige exemplaren op het plankje, aangeschaft maar nog niet gelezen lijkt dat makkelijk, maar zo werkt dat niet altijd.

"Het geluid van de nacht " is ongelooflijk goed geschreven; zodra je begint, leg je het niet meer weg!

Een zin die op de achterkant staat. En waarachtig ik geloof dat het klopt.

Later ga ik er wat dieper op in, eerst maar even beginnen.


Sira Quiroga werkt in een van de beste naaiateliers van het Madrid in de jaren dertig van de vorige eeuw. Ze is verloofd met een nette jongen en haar toekomst lijkt uitgestippeld. Dan gooien twee mannen haar leven overhoop: een aantrekkelijke bon-vivant en haar vader, die ze nooit heeft gekend.Sira laat alles achter en vlucht met haar minnaar voor de naderende burgeroorlog naar Marokko, waar ze zorgeloos geniet van een leven vol feesten, vrijheid en luxe. Totdat ze in de steek wordt gelaten en berooid achterblijft. Dankzij haar talent als naaister weet ze echter te overleven. Ze krijgt belangrijke klanten en via hen maakt ze kennis met een agent van de Engelse geheime dienst, die haar overhaalt te gaan spioneren voor de Britse overheid. Wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, keert Sira terug Madrid. Onder een nieuwe identiteit opent ze er een naaiatelier en zoekt haar cliëntèle zo veel mogelijk onder vrouwen van hoge nazi-officieren, zodat ze ongemerkt vertrouwelijke informatie kan ontfutselen. Maar als ze verwikkeld raakt in een netwerk van internationale spionage, kan ze niemand meer vertrouwen. Het wordt steeds moeilijker haar ware identiteit verborgen te houden voor de mensen om wie ze geeft. Ze moet kiezen wie ze wil zijn: de afstandelijke, berekenende vrouw van de wereld die ze als spionne is geworden, of de eenvoudige vrouw die ze ooit was en die nu in stilte hartstochtelijk houdt van een man - ook al is ze bang om hem in haar leven toe te laten.Het geluid van de nacht is het onvergetelijke verhaal over een vrouw die met vallen en opstaan leert dat ze alleen kan vertrouwen op haar eigen kracht. Het voert je door de even kleurrijke als aangrijpende geschiedenis van Spanje, Marokko en Portugal en de Tweede Wereldoorlog. Het geluid van de nacht is een verslavende pageturner met een onweerstaanbare sfeertekening en een superieure cast van personages. María Dueñas' debuutroman over een eenvoudig meisje dat uitgroeit tot een couturière van aanzien en tot een geheim agent, is door een miljoenenpubliek en door de pers zeer lovend ontvangen. 'Het geluid van de nacht grijpt je bij de ziel en laat je niet meer los tot en met de laatste zin. De stijl is harmonieus, nauwgezet, gevarieerd, lichtvoetig en smaakvol - en dat alles grenzend aan de perfectie. Verslavend, meeslepend, overweldigend.' - El Mundo