Hypnose van Lars Kepler las ik vandaag uit. Ik geef het **** vier van de vijf sterren
Zo kon ik beginnen in Ik mis mezelf
Alice is bijna vijftig, leidt een druk leven en haalt veel voldoening uit haar
wetenschappelijke carrière. Totdat de gaten in haar geheugen niet langer afgedaan kunnen worden als symptomen van de overgang. Uiteindelijk moet ze de diagnose vroege alzheimer onder ogen zien.
Ze moet het haar man vertellen, en aan haar kinderen, die wellicht hetzelfde te wachten staat.
Ze verliest haar carrière, terwijl ze haar gevoel van eigenwaarde en identiteit juist altijd aan haar werk en haar gezin ontleende.
Maar wie de Alice die er overblijft? Haar zorgvuldig voorbereide plan om haar man en kinderen niet tot last te worden en op tijd afscheid te nemen, verdwijnt uit haar geheugen. En Alice blijft. Zonder haar herinneringen aan het verleden, zonder hoop voor de toekomst, leeft ze in het heden dat soms eventjes mooi maar meestal verwarrend en zelfs angstaanjagend is.
Ik mis mezelf Beschrijft op een aangrijpende wijze hoe Alice'wereld uit elkaar valt, en hoe ze in het puin het belang van dingen terugvindt dat ze eerder was kwijtgeraakt.
Vrijdag 21 December om 16.40 sloeg ik de eerste pagina om van dit boek en las hem 14.05 uur op Zondag 23 December uit
"Alice wist dat de jonge vrouw die tegenover haar zat haar dochter was, maar ze had een verontrustend gebrek aan vertrouwen in die kennis''
Een zin uit ''ik mis mezelf'' die op een intens verdrietige wijze illustreert, hoe vreselijk de ziekte van Alzheimer is, en hoe indringend dit boek geschreven is.
Het boek gaat over verlies en verdwalen, verdwalen in tijd en ruimte, over weg dwalen bij jezelf en over eenzaamheid.
De schrijfster neemt je mee in het proces van aftakeling. En laat je voelen hoe angstig deze ziekte is.
Een absolute aanrader, ik geef dit boek **** van de vijf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten