Na het lezen van Schaduw in de wind en Het spel van de engel ben ik toe aan het lezen de Gevangene van de hemel. De eerste twee in eigen bezit besloot ik de ''Gevangene van de hemel'' te lenen in de bibliotheek. Dit om dat het ''Spel van de engel'' mij na ''Schaduw in de wind'', zo tegen viel.'
Ik laat mij dus verassen met dit boek, als dit boek mij niet tegenvalt kan ik het als nog aanschaffen.
De gevangene van de hemel vangt aan in 1957 met de inmiddels bekende helden Daniel Sempere en zijn goede vriend Fermín. Een duistere figuur uit het verleden zorgt ervoor dat hun ogenschijnlijk zorgeloze levens een nieuwe wending nemen. Het personage dreigt een geheim dat jarenlang verborgen is gebleven in het obscure geheugen van de stad, te openbaren. Dan gaat het verhaal terug in de tijd naar 1939 als Fermín vastzit in de gevangenis van Montjuïc en waar op dat moment ook schrijver David Martín zich bevindt. In de roman worden heden en verleden met elkaar afgewisseld, waarbij de gebeurtenissen uit de tijd van de Spaanse Burgeroorlog het heden van 1957 begrijpelijk maken. Van uitstapjes naar waanzinnige en theatrale elementen, die in Het spel van de engel legio waren, is geen sprake. Integendeel, aanwijzingen uit de eerdere twee romans krijgen in dit derde deel betekenis. Zafón zei zelf dat Het spel van de engel beschouwd kon worden als tweede bedrijf in een vierluik en het moment dat het complot wendingen neemt en de zaken groezelig worden. En hij hield zijn belofte, wie de tunnel van Het spel van de engel door is, ziet in dit vervolg het licht weer. Het verhaal is ongecompliceerd en de gebeurtenissen volgen elkaar in sneltreinvaart op. Bewees Zafón al met de eerste twee delen een groot schrijver te zijn, deel drie doet zeker niet onder. Het feit dat de geschiedenis met een cliffhanger eindigt, maakt dat je als lezer nu al niet kan wachten op de verschijning van deel vier.
En? Wat vond ik ervan?
Het zou zomaar kunnen dat, doordat ik geen enkele verwachting had, mij er dus niets van voorstelde ik dit 3de deel uit de 4 delige ( ja wat is het, een serie?) geen onaardig boek vond
Uitermate ervan genieten is het ook niet geweest maar ik las het met meer plezier dan ''Het spel van de Engel", wat mij ronduit tegen viel.
Dit deel kon er voor mij gevoel ook niet voor zorgen dat er een kop en een staart ontstaat.
Het verhaal knalt alle kanten op. " Gevangene van de hemel'' sluit aan bij 'Het spel van de Engel, beide teleurstellend na '' Schaduw in de Wind''.
Ik geef het boek dan ook * * *
Ga ik dit boek nu aanschaffen, om mijn ''serie'' waarvan ik nu twee delen in mijn boekenkast heb staan aan te vullen?
Het boek heeft mij niet kunnen overtuigen en ik wacht dus deel 4 af om te besluiten of ik ze in mijn boekenkast laat pronken door hun complete aanwezigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten