Boven is het stil is een loflied op de schoonheid van de natuur, een boek over weilanden, water, vogels, ijs in sloten en meren. Twee ezels, koeien schapen met hun lammeren.
Een verhaal waar stilte voelbaar is, je het gras kan ruiken, waar koeien dampen in ochtend dauw.
Geen woord teveel...de kunst van het weglaten, minder is meer.
Ik geniet van de rust die deze roman uitstraalt, bij het hervatte van het verhaal heb ik slechts enkele zinnen nodig om weer volkomen opgenomen te worden door wat ik zie, omdat het heel beeldend is geschreven.
De personages spelen een rol maar meer dan dat lijkt de omgeving het hoofdpersonage te zijn.
Nergens in het verhaal word ik opgejaagd, wat bij het landschap en het leven van Helmer het hoofdpersonage past.Het is geen voorop het puntje van je stoel ervaring maar een comfortabel achteroverleunen en het laten gebeuren.
Ik geef deze ervaring ***** sterren van de 5.
Een aanrader voor als alles om je heen even te snel gaat!
Ik sluit met een zucht het boek, wetend dat ik dit op een dag weer op zal pakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten