In haar roman Dorst schrijft Esther Gerritsen over de stroeve verhouding
tussen moeder en haar dochter. Af en toe zorgt dat voor een pijnlijke
en ongemakkelijke situaties.
Vooral in het begin roepen de peronages veel vragen op. Waarom
kunnen zij elkaar niet luchten of zien?
Langzaam wordt duidelijk dat moeder en
dochter veel meer op elkaar lijken dan zij zelf ooit door zullen hebben
De ritmische schrijfstijl met krachtige
dialogen zorgt voor herkenning en op bepaalde momenten
voor ontroering |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten