Steen op steen is het magnum opus van Wieslaw Mysliwski, schrijver van Over het doppen van bonen. Szymek Pietruszka, alias Simon Peterselie, die na een aanrijding lang in het ziekenhuis heeft gelegen, keert terug naar zijn geboortedorp. Na een druk en bewogen bestaan (hij zat onder meer in het verzet) zoekt hij houvast in het vertrouwde boerenleven van voor de Tweede Wereldoorlog, toen zijn ouders er nog waren en op het land werkten. Maar de weg die door het dorp loopt, en die vroeger als een kalme rivier door het landschap slingerde, is door de komst van de auto’s veranderd, zoals het hele boerenleven is veranderd door machines. Szymeks herinneringen stapelen zich in deze imposante roman op als steen op steen, en vormen tegen het decor van de geschiedenis van de twintigste eeuw zijn ontroerende levensverhaal. ‘Het mag dan misschien een van de belangrijkste boeken van de naoorlogse Poolse literatuur zijn, voor mij is Steen op steen het verhaal dat mijn vader mij nooit heeft kunnen vertellen.’ Vertaler Karol Lesman
'Sprankelend vertaald meesterwerk' ...'een indrukwekkende roman' ... 'een schitterend boek, een grafmonument voor een verdwenen cultuur'. NRC Handelsblad
'Aan het slot zou je hem willen bedanken dat hij je een reis door Polen heeft laten maken. Poolser en menselijker kan een boek nauwelijks zijn. *****' Vrij Nederland
'Schitterende kroniek van het Poolse plattelandsleven. [...] Is het een ode aan het traditionele platteland? Een relaas over hoe modernisering de traditie vernietigt? Of hoe Polen door twee dictaturen werd verscheurd? Steen op steen is dat allemaal, maar bovenal gaat het over het lot van de mens op aarde.' Trouw
'Een indrukwekkende roman. [...] Alle zijpaden blijken dankzij Mysliwski's weergaloze compositie zijrivieren die de hoofdstoorm voeden.' Leeuwarder Courant'Van een uitzonderlijke schoonheid, zeer aanbevelenswaardig.' Opium
‘Het eerste meesterwerk in de Slavische literatuur, misschien zelfs in de Europese literatuur, waarin het lot van de boer de status van het menselijk lot in al zijn tragische immensiteit bereikt.’ Anna Tatarkiewicz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten